Έχοντας το χορό και την υποκριτική στην προσωπική του βαλίτσα με τα προσόντα, ταξίδεψε ανάμεσα σε ανθρώπους και σε τόπους, ξεκινώντας από την Αθήνα των ιδεολογικών ζυμώσεων της δεκαετίας του 1970 – που στην ψηφιακή εποχή έχουν αφήσει μόνο ένα ονειρικό ίχνος – και φτάνοντας μέχρι την περιπλάνηση του στην Ευρώπη, με πιο περιπετειώδη και αποκλίνουσα την περίοδο που δούλεψε ως χορευτής σε ένα μεγάλο περιοδεύον ευρωπαϊκό τσίρκο.
Εδώ και δώδεκα χρόνια ζει στη γενέτειρα του το Γιαννακοχώρι της Νάουσας. Εκεί ανάμεσα στις κερασιές, τα ορεινά του Βερμίου, το πέτρινο σπίτι και τους ανθρώπους που τον περιβάλλουν ξεκίνησε μια επίμονη προσπάθεια να ιδρύσει μια βιβλιοθήκη. Πρόκειται για έναν ζωντανό οργανισμό που σήμερα αριθμεί χιλιάδες βιβλία και έχει δώσει πνοή στην πνευματική κίνηση της περιοχής δημιουργώντας έναν πνεύμονα βιβλίου.
Ο Ηλίας Τσέχος δεν ησυχάζει. Άλλωστε ο πολιτισμός και η σκέψη δεν έχουν έδρα σε συγκεκριμένο τόπο, πάνε εκεί όπου πάνε οι άνθρωποι που τα υπηρετούν.Πρόσφατα τον γνωρίσαμε και από το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους του Ηλία Ιωσηφίδη, με θέμα τη ζωή του. Ανάμεσα στα χρώματα του φυσικού τοπίου, τα σκαμμένα πρόσωπα και τη ροή της καθημερινότητας στο Γιαννακοχώρι ήρθε στο φως μια πλευρά που συνήθως δεν έχει κανείς την ευκαιρία να γνωρίσει όταν πρόκειται για ποιητές.
Η ποίηση του Ηλία Τσέχου συνδυασμένη με την σκηνοθετική ματιά του Ηλία Ιωσηφίδη άνοιγαν ένα παράθυρο προς έναν χώρο που δεν φαίνεται με την πρώτη ανάγνωση.Σήμερα έχοντας τον Ηλία απέναντι μου ακούω τη φωνή του, πιο οικεία, λιγότερο επιβλητική από την κινηματογραφική, με το ράγισμα που αφήνει πάνω σε μια φωνή η ευγένεια. Φράσεις υποδοχής που ανήκουν στην γλώσσα καταγωγής του – από τον Πόντο – παρεισφρύουν, ενώ η εμμονή στη διατύπωση της φράσης είναι χαρακτηριστική κάθε ποιητή.
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Ηλία Τσέχου στο ΚΟΥΙΝΤΑ ΑΡΤ
0 σχόλια
Δημοσίευση σχολίου